Narsizmle Tanışmam

Narsizmle tanışmam ayrıldıktan üç ay kadar sonra oldu.

Kendimi iyileştirmek için çoğunlukla okuyarak ve yazarak toparlanmaya çalışıyordum; ara ara da yakın gördüklerimle konuşarak. Zihnimdeki birçok benzeri gibi “Neden yaptım bunu kendime ve bebeğime?” sorusuna da yanıt bulamıyor olmak, Can dolayısıyla görüşmeye ve haliyle saldırılarına maruz kalmaya ömür boyu mahkum olduğumu ve Can’ın kimbilir nelere maruz kalacağını düşünerek endişelendiğim için beni çok zorluyordu. Olmuş bitmiş, ders çıkarıp önüme bakabileceğim bir durum değildi. Yaşanmaya devam ediyordu ve ben çözemiyordum.

O gün İpek’le buluşmuş uzun uzun olayların ve durumların analizlerini yapmıştık. Temiz iletişim kurabildiğim, hatamı da yüzüme rahatlıkla söyleyebilen donanımlı bir arkadaşım olduğu için birçok kişiye anlatamadığım konuları paylaşabilmiş ve onlar üzerine tartışabilmiştik. Psikoloji meraklısı, bol okuyan, bol düşünen bu güzel insan konuşmamız üzerine kendince araştırmasına devam etmiş ulaştığı sonuçla ilgili bir videoyu da bana göndermişti. Video, narsizm kurbanı kişilere destek amaçlı hazırlanmıştı ve benim deneyimlerimle çok ciddi ortaklıklar söz konusuydu.

O gece Can uyuduktan sonra saatlerce narsizm üzerine okudum, dinledim, izledim. Yıllardır yaşanan tüm o gelgitleri de içine alacak şekilde neyle karşı karşıya olduğumu nihayet anlamaya başlamıştım. Abarttığımdan şüphelendiğim noktada karşılaştığım örnekler benim başıma gelen olaylarla tıpatıp uyuşuyordu. Konduramadığımda benim gibi düşünen bir başka mağdurun benzer yazılarıyla karşılaşıyordum. Ertesi gün bir kitap aldım. Hızlıca okuyup bir tane daha.

Nihayet anlam veremediğim, başa çıkamadığım tüm o karmaşa ilmek ilmek çözülüyordu. Bir tür aydınlanma yaşıyordum. Zihnimde karmakarışık duran o yığının kalbinde bir bomba patlamış, her şey yerle bir olmuştu. Şimdi teker teker tüm taşları alıp inceliyor, nereye ait olduklarını anlayarak tekrar düzenliyordum. Yeteri kadar okuduğum noktada onun bir narsist benim bir kurban olduğum konusunda emindim artık. Bu da başka sonuçlar doğuruyordu.

İçinde bulunduğum durum herhangi bir ayrılık değildi. Kabullenmekte zorlansam da bir istismar söz konusuydu. O günlerde yazdığım bir metinde kendimi şöyle ifade ediyordum:

Bu farkındalıkla birlikte profesyonel ve doğru kişilerden acilen yardım almamın hem kendim hem oğlum için şart olduğunu görebiliyorum artık.

Kapana kısılmış hissediyorum. Onu hayatımdan çıkaramıyorum. Oğlumuzu görmek istediği her durumda yeni bir tacizle karşı karşıya kalıyorum. Yavruyu da bunun için kullanıyor. Kuzum çok etkileniyor, uyku ve beslenme düzeni bozuluyor. Ne kadar anlatıyorsam nafile, bildiğini yapmaya devam ediyor. Sürekli kaygı içinde yaşar oldum. Ona karşı öfkemi kontrol edemiyorum. Bir yandan “Bende ne sorun var da yıllarca bu adamı çıkarmadım hayatımdan ve üstelik bir de baba olmasını sağlayarak oğluma bu kötülüğü ettim?” düşünceleri, diğer yandan “kendimi tedavi etmek ve oğlumu korumak için ne yapabilirim?” sorularıyla boğuşuyorum. Oğlumun annesi kadar babasını da seven sağlıklı mutlu bir çocuk olarak herhangi bir şiddete maruz kalmadan büyüyebilmesini umuyorum. Babasıyla görüşsün, oynasın, eğlensin, ilişki kursun ve bunları yaparken güvende olsun istiyorum. İçinden çıkamıyorum. Profesyonel psikolojik destek almam lazım; ancak hem az param var hem doğru kişiye ulaştığımdan emin olamıyorum. Ben terapi alsam da oğlumu narsist bir babanın olumsuz etkilerinden nasıl koruyabileceğim hakkında bir çözüm bulamıyorum.

Can’ı 7,5 saat tek öğün yemekle alıkoyuşu (Bkz: Baba Oğul Görüşmeleri) bu metni yazmamın hemen ertesinde oldu. Daha fazla dayanamayacağımı anlayıp profesyonel psikolojik destek almak için başvuruşum ve blog yazmaya karar verişim de öyle.

O günlerden şu ana geldiğimde aradaki farklara bakıyorum. Henüz iyileşmek için çok uzun bir yolum olmakla birlikte ilerleme katettiğimi görerek seviniyorum. İçimdeki zehiri bunca akıtmama rağmen hala yazmadığım çok sayıda olay olduğunu zihnim bana ara ara fark ettirdikçe o şekilde yaşamaya nasıl dayandığıma hayretler ediyorum. Bugünlerde yaşadıklarıma da yukarıdan bakabileceğim günlerin gelmesini umuyorum.

 

👇

Paylaşım ve destek

Okuduklarınız size çok tanıdık geliyorsa, bu içeriğini oluşturmayı sağlayan bilgi ve deneyimden bireysel olarak faydalanmaya ve desteğe ihtiyacınız varsa paylaşım ve destek modeli konusundaki yazımı okuyabilir, iletişim kanallarımdan bana ulaşabilirsiniz.

Narsizmle Tanışmam” için 4 yorum

  1. Benim de ilk tanışıklığım avukatım sayesinde oldu. İki sene evli kaldık, bir yıl da flört ettik; ama ne olduğunu bir türlü adlandıramıyordum. Nedense çoklu kişilik bozukluğu gibi bir yakıştırma yapmıştım kendimce. Daha sonra boşanma davası açtım, yaşadığım olayları anlatırken herkes “Nasıl yani? Bu adam bunu nasıl yapar?” diye şaşırıyorlardı. Ben de kesinlikle davranışlarının sonuçlarını düşünmeyen bir insan olduğunu söyledim. Sadece o an onu yapmak isteyip uyguluyordu. Bunun üzerine avukat bey sosyopat olabileceğini söyledi. O an pek kulak asmamıştım; ama daha sonra özelliklerini araştırdıkça duygusal manipülasyonu keşfettikçe ağzım açık kaldı. Meğer uğruna filmler çekilmiş, kitaplar yazılmış da benim haberim yokmuş. “Şöyle yapsam düzelir mi?”, “Bir de şunu deneyeyim?”, “Aman ağzımla kuş tutayım da sinirlenmesin” ile boşa vakit harcamışım.

    1. Sağlıklı şekilde tüm hasarlarıyla birlikte geçmiş olmasını dilerim. Çok şükür bitmiş, kurtulmuşsunuz ve adını koyabilmişsiniz. Bundan sonrası aydınlık.
      Kolaylıklar ve sevgiler

  2. Merhaba,
    Maalesef ben de 3 yıl böyle birinin psikolojik istismarına maruz kalmışım. Kalmışım diyorum çünkü yaklaşık 12 önce bana da bir arkadaşımın gönderdiği video ile ilk şok durumunu yaşadım. Herkes aynı tepkiyi mi veriyor anlamadım ama tam 12 gündür ne varsa okudum. Şöyle ki nerde ise artık narsizm ile ilgili her türlü bilgiye hazırım ve tez dahi yazarım. Şu an kendisine No contact uyguluyorum. Geri dönüş belirtisi henüz göstermedi. Ama yine de ben sürekli beynimi taze tutuyorum. “O bir canavar, o beni kullandı, o idealize dönemi oyundu. Bizim ortak zevklerimiz yoktu. Ben kurbandım.” diye diye kendimi, beynimi oya gibi işliyorum. Çünkü defalarca git geller yaşadım. Yüzlerce binlerce kez şans verdim. Kendimden korkuyorum. Bu sebeple zihnimi taze tutmam gerektiğine inanıyorum. Sayfanızı defalarca kez okudum. Tekrar tekrar okuyorum. İyi ki yazmışsınız. Allah sizinde yardımcınız olsun.

    1. Geçmiş olsun. Bağlantıyı tamamen koparmak ve bilgileri taze tutmak en sağlam yol. Tebrikler. En kısa zamanda tamamen aydınlığa kavuşmanızı dilerim. Kolay gelsin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir